پیام سقز

غائله شيرپاستوريزه در سقز

شارنيوز: نزديک به يک هفته است که توزيع کنندگان عمده شيريارانه اي از توزيع شير در سوپر مارکت هاي سطح شهر خودداري کرده اند و دليل اين امر فروش نرفتن اين ماده غذايي مهم و پر مصرف بعد از انتشار شايعه اي مبني بر آلوده بودن آن عنوان شده است.
خبر آلوده بودن شير پاستوريزه ابتدا از سوي يک سايت دانشجويي انتشار يافت که مورد استناد رسانه هاي مستقر در خارج از ايران نيز قرار گرفت . در اين خبر به نقل از يک منبع آگاه در آموزش و پرورش سقز آمده بود: شرکتي به نام "روزگار مياندوآب" از يک سال پيش اقدام به توزيع شير در مدارس سقز مي کند که اخيرا طي آزمايشات پزشکي زيان بار بودن آن بر سلامت جسماني کودکان محرز گشته و با اين حال اداره ي آموزش و پرورش سقز با بي توجهي نسبت سلامت کودکان، همچنان بر توزيع آن اصرار دارد.اين منبع اضافه مي کند که يکي از معلمان دلسوز اين شهر موضوع را از طريق شبکه بهداشت مرکزي سقز پيگيري کرده و اين اداره موضوع را به فرمانداري اطلاع داده است اما هنوز هيچ اقدامي جهت پيشگيري از به مخاطره نيفتادن بيشتر سلامت کودکان به عمل نيامده است."
بعد از وسعت يافتن شايعه آلوده بودن شير و پخش اخبار متعدد در برخي رسانه ها و خودداري مردم از خريد شير، ابتدا شبکه بهداشت شهرستان سقز در اطلاعيه اي خبر از آزمايش مکرر و دقيق بر روي شيرهاي پاستوريزه داد و اعلام نمود که هيچ گونه آلودگي در اين شيرها مشاهده نشده است و شايعه بي اساس است. آموزش و پرورش سقز هم به اين موضوع واکنش نشان داد و در نامه اي به مديران مدارس اعلام کرد: مدتي است شايعه اي بي اساس و ساختگي از طرف بعضي از عوامل دست اندر کار شير ازاد و دامن زدن به اين شايعه از طريق SMS باعث تشويش و نگراني اذهان عمومي جامعه ، خانواده هاو دانش اموزان گرامي شده و به تبع ان مصرف اين ماده ي غذايي با ارزش از طرف عموم مردم کاهش يافته است. با استناد به نامه ي7219_87/10/7 مرکز بهداشت و اطلاعيه ي پيوستي ، شير يارانه اي روزگار مياندواب هيچ مشکل و يا الودگي ندارد . با استناد به اظهارات رياست محترم شبکه بهداشت شيرهاي يارانه اي که در سطح شهر توزيع خواهد شد و يا قبلا توزيع شده است . هر هفته دو بار نمونه ي ان جهت ازمايش به ازمايشگاه تخصصي سنندج فزستاده مي شود که تا کنون فاقد هر گونه مشکل بهداشتي بوده است .
آموزش و پرورش فروشندگان شير آزاد را به عنوان عاملان انتشار اين شايعات اعلام کرد.
اما همان بي اعتمادي  در اين ماجرا نيز بروز يافت و شهروندان سقزي کماکان حاضر به خريد شير يارانه اي نشدند چرا که معتقد بودند اين اطلاعيه ها براي رفع از مسئوليت از مديران صادر مي شود نه بر اساس واقعيات! به همين خاطر ما از چند کارشناس آگاه به اينگونه مسائل پرسوجو به عمل آورديم  که ماحصل گفته همه آنها حکايت از بي اساس بودن شايعه منتشر شده دارد. در همين راستا مطلبي هم به شارنيوز رسيده است که در واقع پاسخي است به خبر منتشر شده که در بالا هم مورد اشاره قراره گرفت .مهندس محمد مدين کارشناس توليدات دامي مدير مرکز غيردولتي جمع آوري شير سقز نظر خود را به صورت مکتوب نگاشته است که نظرات شخصي وي محسوب مي شود. بخش هايي از اين مطلب در پي مي آيد:
1/ شيري که در مدارس سقز توزيع مي شود هيچ ربطي به کارخانه شير روز گار مياندوآب ندارد و اين کارخانه در هيچ مدرسه اي توزيع شير ننموده است بلکه شيري که در سطح مدارس سقز و ساير شهرهاي استان توزيع مي شود از کارخانه هاي پگاه ( لاوين ) و خصوصاً بهنوش قروه هستند.
2/ مدارس شهرستان سقز از وسايل آزمايشگا هي اوليه که در راستاي دروس عملي و آزمايشگاهي دانش آموزان با شد را ندارد چه رسد به اينکه چنين آزمايشگاه پيش رفته اي باشد که ماده اي را در شير تشخيص دهد که باعث نا زايي مي شود به جرأت مي گويم که حتي و سايل آناليز ساده شير هم  وجود ندارد زيرا اگر وجود داشت جهاد کشاورزي هر روز يا هر ماه نمونه هاي رکورد گيري شده سطح دامداري هاي مورد آزمايش خود را جهت آناليز ساده شير به سنندج نمي فرستاد و هزينه اضافه نمي کرد .
3/ شير روزگار علاوه بر شهرستان سقز در شهرهاي تهران، مياندوآب، بوکان، بانه و … توزيع و مصرف مي شود چرا فقط در شهرستان سقز بايد آلوده باشد؟ چرا دولت بايد که اين ماده خطرناک را به خورد مردم سقز بدهد؟!
4/خبرنگار محترم به تاريخ گذشته بودن و کُهنگي شير اشاره مي نمايد و لابد از مسائل روز سقز کا ملاً بي اطلاع است و صف هاي طولاني زنان و مردان را در جلو نمايندگي ها ي توزيع شير نديده و نمي بينيد، شيري که هنوزدر کارخانه توليد نشده و يا توليد شده و در راه است مردم انتظارش را مي کشند و ده دقيقه بعد از تخليه ي ماشين ها حتي يک ليتر هم در سطح شهرستان سقز در مغازه ها نمي ماند لذا اين بحث از اساس صحت ندارد.
5/ اشاره و شايع کرده اند که در سقز چندين کارگاه و کارخانه شير وجود دارند که دولت با  زور و ادارشان مي کند شيرهاي خود را به خارج از سقز بفرستند و اين شيرهاي آلوده به مواد عقيم شده را به سقز بياورند، لازم ميدانم عرض کنم که دو ستا نمان هنوز فرق مرکز جمع آوري شير خام با کارگاه وکارخانه شير پا ستوريزه را از هم تميز نداده اند. در سقز هيچ کارخانه و گارگاه شير پا ستوريزه در حال حاضر و جود ندارد  سه کار خانه در طول ده ساله اخير در سقز ( شهرک صنعتي ) ايجاد شدند که اولي بدون توليد هيچ محصولي پلمپ شد و حال در گرو  بانک است، شير پا ستوريزه سارال در حال حاضر فعال است و محصولات آن ( ماست، ماست موسير، دوغ و پنير پيتزا) تحت نام پرشنگ درايران توزيع مي شود ولي خط توليد شير ندارد. کارخانه و مجتمع خليفه زاده مدتي فعال بوده و در مورخه 87/2/1 بطور کلي از گردونه ي توليد خارج گرديده و هيچ  فعاليتي ندارد و به قولي اکثر وسايل آن نيز توسط مدير کار خانه و صاحب امتيازش فروخته شده است و نام و محصولش به تاريخ پيوسته است پس اين گفته هم صحيح نيست که دولت از کارخانه هاي سقز استفاده نمي کند.
6/ در سقز هفت مرکز جمع آوري شير و جود دارند که شير خام را از سطح روستاها و دامداري ها جمع آوري نموده و با استفاده از لوازم سرد کننده ( شير سرد کُن و پلت کولر ) شير را نگهداري  مي کنند تا رسيدن به کارخانه هاي فرآوري مواد لبني و پا ستوريزه کردن خراب نشود زيرا شير بستر و غذاي منا سبي براي رشد و توليد باکتري ها ست و باکتري ها به روش دو تايي تقسيم و تکثير مي شوند و هرچه تعداد آنها در شير بيشتر با شد آلودگي شير بيشترشده و اسيد آن بالاتر مي رود چون با کتري ها پروتئين هاي شير را ليز مي کنند و به مصرف خود مي رسانند شير اسيدي شده و به اصطلاح مي تُرشد ولي رشد وتکثير با کتري ها در دماي 4 درجه ي سانتيگراد تا حدودي متوقف  و مي توان شير را حداکثر تا 72 ساعت نگهداري کرد.
و اين عدم تُرشيدگي شير بعلت  سرد نگه دا شتن آن، دليل بر وجود  سلامت شير نيست بلکه گاهاً ميليون ها ميکروب در شيرهاي سرد شده وجود دارد که فقط قدرت تکثير ندارند تا دوباره بستر براي آنها آماده شود. پس مراکز جمع آوري نيز کارگاه و کارخانه شير پا ستوريزه و مواد لبني نيست بلکه واسطه اي بين دامداران و توليد کنندگان شير و کارخانه هاي مواد لبني مي باشند و هيچ تأثيري بر نابودي عوامل بيماري زا در شير ندارند فقط بار ميکروبي را با استفاده از سرما به حداقل مي رسانند، مصرف اين شير بهتر است از مصرف شيرهاي دست فروشان و دوره گردان و ميادين ما ست و شير که درسطح شهر سقز فراوان هستند؛ خطرناکترين بيماري مشترک بين دام و انسان بروسلوز( تب مالت ) ا ست که از مصرف  شير خام به انسان منتقل مي شود.
7/ قبل از شير روزگار کارخانه هاي ديگري هم چون پگاه ( لاوين )، بهنوش، پاک آراي سنندج و خليفه زاده محصولات خود را در سقز آزموده اند و هر کدام به بهانه اي از ميدان فعاليت در شهرستان سقز بيرون رفته اند راستي اين سؤال مطرح مي شود چرا اين آلودگي ها فقط در سقز هست وبس؟! چرا نمونه اي ديگر در شهرستاني ديگر بروز نمي کند آيا همه ي کارخانه هاي ما دست به دست هم داده اند که مردم سقز را با شير آلوده از بين ببرند؟!
واضح است اين ديدگاه صحيح نيست بلکه به جرآت مي توان گفت عده ي خاصي از توزيع شير يارانه اي و ارزان (که روزانه دولت حدود شش ميليون تومان در سقز به شير يارانه اي مي پردازد) نگرانند و رنج مي برند و عدم وجود اين مايه ي حياتي باعث خوشحالي آنها مي گردد و شايد هم به شيوه اي به منافع آنها ضرر وارد مي شود به همين خاطر تا بحال شايعات متفاوت و چند منظوره اي را در مورد شير هاي يارانه اي کارخانه هاي متفاوت مطرح کرده و ايپدمي مي کنند که مطمئناً آخرين کارخانه، روزگار مياندوآب نخواهد بود.
8/ اين شايعات تنها و تنها به مردم سقز ضربه وارد کرده است و بس شير همان طلاي سفيد در رشد، استخوان بندي و ذهن بچه ها تأثير بسزايي دارد و سه روز است در سقز وجود ندارد و مردم مجبورند در ميادين ماست و شيرهايي که با انواع وسايل و خودروها ي غير بهداشتي وارد شهر مي شوند نيازمند يهاي خود را تأمين نمايند که به مراتب آلوده تر از شيرهاي به قول آلوده است.